af­spre­ken in Low German

Pronunciation: /ˈafˌspɾɛːkn̩/
verb
Syllabication: af·spre·ken
[1]
advanced vocabulary
Examples:
Dat harrn wi aver anners afspraken!

Verbforms:

infinitive:
afspreken
past participle:
afspraken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik spreek af
du sprickst af
he/se/dat sprickt af
wi spreekt af
ji spreekt af
se spreekt af
past:
ik spröök af
du spröökst af
he/se/dat spröök af
wi spröken af
ji spröken af
se spröken af
perfect:
ik heff afspraken
du hest afspraken
he/se/dat hett afspraken
wi hebbt afspraken
ji hebbt afspraken
se hebbt afspraken
conjunctive:
ik spröök af
du spröökst af
he/se/dat spröök af
wi spröken af
ji spröken af
se spröken af
imperative:
spreek af!
spreekt af!

Etymology:

Compound word constructed from: af + spreken