kni­ckbe­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈknɪkˌbɛːn̩/
Verb
Sülven: knick·be·nen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
swacke Been hebben, mit de Knee inknicken

Verbformen:

Infinitiv:
kni­ckbe­nen
PPP:
kni­ck­beent
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kni­ck­been
du kni­ck­beenst
he/se/dat kni­ck­beent
wi kni­ck­beent
ji kni­ck­beent
se kni­ck­beent
Vergangen Tiet:
ik kni­ck­been
du kni­ck­beenst
he/se/dat kni­ck­been
wi kni­ck­be­nen
ji kni­ck­be­nen
se kni­ck­be­nen
Perfekt:
ik heff kni­ck­beent
du hest kni­ck­beent
he/se/dat hett kni­ck­beent
wi hebbt kni­ck­beent
ji hebbt kni­ck­beent
se hebbt kni­ck­beent
Kunjunktiv:
ik kni­ck­been
du kni­ck­beenst
he/se/dat kni­ck­been
wi kni­ck­be­nen
ji kni­ck­be­nen
se kni­ck­be­nen
Imperativ:
kni­ck­been!
kni­ck­beent!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: knicken + Been