heb­ben op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɛbm̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: heb·ben
[1]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Saak besitten
engelsch:
=
have
düütsch:
=
haben
Bispelen:
[1] Ik heff en Book över de Geschicht von de Hanse, dat is heel intressant.
[2]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wat beleven
engelsch:
=
have
düütsch:
=
haben
Bispelen:
[1] Wi harrn teemlich veel Spaaß!
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sik benehmen
engelsch:
act
düütsch:
Bispelen:
[1] Nu hebb di nich so!

Verbformen:

Infinitiv:
heb­ben
PPP:
hatt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik heff
du hest
he/se/dat hett
wi hebb­t
ji hebb­t
se hebb­t
Vergangen Tiet:
ik harr
du harr­st
he/se/dat harr
wi harr­n
ji harr­n
se harr­n
Perfekt:
ik heff hatt
du hest hatt
he/se/dat hett hatt
wi hebbt hatt
ji hebbt hatt
se hebbt hatt
Kunjunktiv:
ik harr
du harr­st
he/se/dat harr
wi harr­n
ji harr­n
se harr­n
Imperativ:
hebb!
hebb­t!