Janha­gel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈjanˌhɔː·ɡəl/
Substantiv
Sülven: Jan·ha·gel
Plural: Janha­gels m de Janha­gel
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Jan + Hagel