Hööft­ling­ op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhœɪ̯ft·lɪŋ/
Substantiv
Sülven: Hööft·ling
Plural: Hööft­ling­ f de Hööft­ling­
Plural: Hööft­ling­s f de Hööft­ling­
[1]
Randwoortschatt
nedderlandsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Hööft + -ling