Höövd­ling­ op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhœɪ̯vt·lɪŋ/
Substantiv
Sülven: Höövd·ling
Plural: Höövd­ling­ f de Höövd­ling­
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Baas von en Stamm
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in’t Middelöller en Territorialherr in Oostfreesland
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Höövd + -ling