verdwie­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈdviːn̩/
Verb
Sülven: ver·dwie·nen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in Grött oder Ümfang afnehmen
nedderlandsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verdwie­nen
PPP:
verdwe­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik verdwien
du verdwinn­st
he/se/dat verdwinn­t
wi verdwient
ji verdwient
se verdwient
Vergangen Tiet:
ik verdween
du verdweenst
he/se/dat verdween
wi verdwe­nen
ji verdwe­nen
se verdwe­nen
Perfekt:
ik bün verdwe­nen
du büst verdwe­nen
he/se/dat is verdwe­nen
wi sünd verdwe­nen
ji sünd verdwe­nen
se sünd verdwe­nen
Kunjunktiv:
ik verdween
du verdweenst
he/se/dat verdween
wi verdwe­nen
ji verdwe­nen
se verdwe­nen
Imperativ:
verdwien!
verdwient!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + dwienen