spöl­tern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈspœl·tɐn/
Verb
Sülven: spöl·tern
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
spöl­tern
PPP:
spöl­tert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik spöl­ter
du spöl­terst
he/se/dat spöl­tert
wi spöl­tert
ji spöl­tert
se spöl­tert
Vergangen Tiet:
ik spöl­ter
du spöl­terst
he/se/dat spöl­ter
wi spöl­tern
ji spöl­tern
se spöl­tern
Perfekt:
ik heff spöl­tert
du hest spöl­tert
he/se/dat hett spöl­tert
wi hebbt spöl­tert
ji hebbt spöl­tert
se hebbt spöl­tert
Kunjunktiv:
ik spöl­ter
du spöl­terst
he/se/dat spöl­ter
wi spöl­tern
ji spöl­tern
se spöl­tern
Imperativ:
spöl­ter!
spöl­tert!