Dörp­diek op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdœ͡ɐpˌdiːk/
Substantiv
Sülven: Dörp·diek
Plural: Dörp­die­ken m de Dörp­diek
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Dörp + Diek