fast­klem­men op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈfastˌklɛm̩/
Verb
Sülven: fast·klem·men
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
so inklemmen, dat dat nich mehr to rögen is
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
fast­klem­men
PPP:
fast­klemm­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klemm fast
du klemm­st fast
he/se/dat klemm­t fast
wi klemm­t fast
ji klemm­t fast
se klemm­t fast
Vergangen Tiet:
ik klemm fast
du klemm­st fast
he/se/dat klemm fast
wi klem­men fast
ji klem­men fast
se klem­men fast
Perfekt:
ik heff fast­klemm­t
du hest fast­klemm­t
he/se/dat hett fast­klemm­t
wi hebbt fast­klemm­t
ji hebbt fast­klemm­t
se hebbt fast­klemm­t
Kunjunktiv:
ik klemm fast
du klemm­st fast
he/se/dat klemm fast
wi klem­men fast
ji klem­men fast
se klem­men fast
Imperativ:
klemm fast!
klemm­t fast!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: fast + klemmen