Utspraak op Platt: /ˈɡnɛɪ̯·ɡəln/
Verb
Sülven: gne·geln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
gnegeln
PPP:
gnegelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gnegel
du gnegelst
he/se/dat gnegelt
wi gnegelt
ji gnegelt
se gnegelt
Vergangen Tiet:
ik gnegel
du gnegelst
he/se/dat gnegel
wi gnegeln
ji gnegeln
se gnegeln
Perfekt:
ik heff gnegelt
du hest gnegelt
he/se/dat hett gnegelt
wi hebbt gnegelt
ji hebbt gnegelt
se hebbt gnegelt
Kunjunktiv:
ik gnegel
du gnegelst
he/se/dat gnegel
wi gnegeln
ji gnegeln
se gnegeln
Imperativ:
gnegel!
gnegelt!