kin­ne­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkɪ·nə·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: kin·ne·rig
kinneriger kinnerigst
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kind + -ig