knaak­schä­lig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈknɔːˑk·ʃɛː·lɪç/
Adjektiv
Sülven: knaak·schä·lig
knaakschäliger knaakschäligst
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
De Hund seeg so knaakschälig ut, dat mi dat düren deed.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Knaak + -ig