Pan­tüf­fel op Plattdüütsch

Utspraak: /panˈtʏ·fəl/
Substantiv
Sülven: Pan·tüf·fel
Plural: Pan­tüf­feln m de Pan­tüf­fel
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: Tüffel