sie­pe­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈziː·pə·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: sie·pe·rig
sieperiger sieperigst
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
Bispelen:
De Wind weer bannig sieperig.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: siepern + -ig