kar­nig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈka͡ɐ·nɪç/
Adjektiv
Sülven: kar·nig
karniger karnigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
=
kernig

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Karn + -ig