gie­pe­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡiː·pə·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: gie·pe·rig
gieperiger gieperigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Gieper + -ig