kle­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈklɛːm̩/
Verb
Sülven: kle·ven
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
backen
engelsch:
=
cleave
düütsch:
=
kleben

Verbformen:

Infinitiv:
kle­ven
PPP:
kleeft
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kleef
du kleefst
he/se/dat kleeft
wi kleeft
ji kleeft
se kleeft
Vergangen Tiet:
ik kleef
du kleefst
he/se/dat kleef
wi kle­ven
ji kle­ven
se kle­ven
Perfekt:
ik heff kleeft
du hest kleeft
he/se/dat hett kleeft
wi hebbt kleeft
ji hebbt kleeft
se hebbt kleeft
Kunjunktiv:
ik kleef
du kleefst
he/se/dat kleef
wi kle­ven
ji kle­ven
se kle­ven
Imperativ:
kleef!
kleeft!