an­mo­den op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈanˌmɔu̯dn̩/
Verb
Sülven: an·mo·den
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anmoden
PPP:
anmoodt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik moot an
du moodst an
he/se/dat moodt an
wi moodt an
ji moodt an
se moodt an
Vergangen Tiet:
ik moot an
du moodst an
he/se/dat moot an
wi moden an
ji moden an
se moden an
Perfekt:
ik heff anmoodt
du hest anmoodt
he/se/dat hett anmoodt
wi hebbt anmoodt
ji hebbt anmoodt
se hebbt anmoodt
Kunjunktiv:
ik moot an
du moodst an
he/se/dat moot an
wi moden an
ji moden an
se moden an
Imperativ:
moot an!
moodt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + Moot