Vör­reep op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈføː͡ɐˌɾeɪ̯p/
Substantiv
Sülven: Vör·reep
Plural: Vör­re­pen m de Vör­reep
[1]
Randwoortschatt
nich mehr bruukt
plattdüütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vör + Reep