Kind­dööp op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈkɪntˌdœˑɪ̯p/
Substantiv
Sülven: Kind·dööp
Plural: Kinddöpen f de Kind­dööp
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Sünndag is Kinddööp von mien Enkelkind.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kind + Dööp