dalbrin­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌbɾɪnɡn̩/
Verb
Sülven: dal·brin·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dalbrin­gen
PPP:
dalbrö­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bring dal
du bringst dal
he/se/dat bringt dal
wi bringt dal
ji bringt dal
se bringt dal
Vergangen Tiet:
ik brö­ch dal
du brö­chst dal
he/se/dat brö­ch dal
wi brö­chen dal
ji brö­chen dal
se brö­chen dal
Perfekt:
ik heff dalbrö­cht
du hest dalbrö­cht
he/se/dat hett dalbrö­cht
wi hebbt dalbrö­cht
ji hebbt dalbrö­cht
se hebbt dalbrö­cht
Kunjunktiv:
ik brö­ch dal
du brö­chst dal
he/se/dat brö­ch dal
wi brö­chen dal
ji brö­chen dal
se brö­chen dal
Imperativ:
bring dal!
bringt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + bringen