vör­be­den op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈføː͡ɐˌbɛːdn̩/
Verb
Sülven: vör·be·den
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
vörbeden
PPP:
vörbeedt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik beed vör
du beedst vör
he/se/dat beedt vör
wi beedt vör
ji beedt vör
se beedt vör
Vergangen Tiet:
ik beed vör
du beedst vör
he/se/dat beed vör
wi beden vör
ji beden vör
se beden vör
Perfekt:
ik heff vörbeedt
du hest vörbeedt
he/se/dat hett vörbeedt
wi hebbt vörbeedt
ji hebbt vörbeedt
se hebbt vörbeedt
Kunjunktiv:
ik beed vör
du beedst vör
he/se/dat beed vör
wi beden vör
ji beden vör
se beden vör
Imperativ:
beed vör!
beedt vör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vör + beden