Scheet­hund op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈʃɛɪ̯tˌhʊnt/
Substantiv
Sülven: Scheet·hund
Plural: Scheethunn m de Scheet­hund
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: scheten + Hund