Rös­ter op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɾœs·tɐ/
Substantiv
Sülven: Rös·ter
Plural: Rösters m de Rös­ter
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Rost + -er