snab­beln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈsna·bəln/
Verb
Sülven: snab·beln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
[3]
Randwoortschatt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
snabbeln
PPP:
snabbelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik snabbel
du snabbelst
he/se/dat snabbelt
wi snabbelt
ji snabbelt
se snabbelt
Vergangen Tiet:
ik snabbel
du snabbelst
he/se/dat snabbel
wi snabbeln
ji snabbeln
se snabbeln
Perfekt:
ik heff snabbelt
du hest snabbelt
he/se/dat hett snabbelt
wi hebbt snabbelt
ji hebbt snabbelt
se hebbt snabbelt
Kunjunktiv:
ik snabbel
du snabbelst
he/se/dat snabbel
wi snabbeln
ji snabbeln
se snabbeln
Imperativ:
snabbel!
snabbelt!