sna­cken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈsnakn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: sna·cken
[1]
Grundwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Wi hebbt en ganzen Stoot snackt.

Verbformen:

Infinitiv:
sna­cken
PPP:
sna­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik snack
du sna­ckst
he/se/dat sna­ckt
wi sna­ckt
ji sna­ckt
se sna­ckt
Vergangen Tiet:
ik snack
du sna­ckst
he/se/dat snack
wi sna­cken
ji sna­cken
se sna­cken
Perfekt:
ik heff sna­ckt
du hest sna­ckt
he/se/dat hett sna­ckt
wi hebbt sna­ckt
ji hebbt sna­ckt
se hebbt sna­ckt
Kunjunktiv:
ik snack
du sna­ckst
he/se/dat snack
wi sna­cken
ji sna­cken
se sna­cken
Imperativ:
snack!
sna­ckt!