Leidsmann op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlaɪ̯dsˌman/
Substantiv
Sülven: Leids·mann
Plural: Leidslüüd m de Leidsmann
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
een, de wat lenkt
düütsch:
Bispelen:
[1] Gott is mien Leidsmann.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Leid + Mann