an­pin­geln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈanˌpɪ·ŋəln/
Verb
Sülven: an·pin·geln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anpingeln
PPP:
anpingelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pingel an
du pingelst an
he/se/dat pingelt an
wi pingelt an
ji pingelt an
se pingelt an
Vergangen Tiet:
ik pingel an
du pingelst an
he/se/dat pingel an
wi pingeln an
ji pingeln an
se pingeln an
Perfekt:
ik heff anpingelt
du hest anpingelt
he/se/dat hett anpingelt
wi hebbt anpingelt
ji hebbt anpingelt
se hebbt anpingelt
Kunjunktiv:
ik pingel an
du pingelst an
he/se/dat pingel an
wi pingeln an
ji pingeln an
se pingeln an
Imperativ:
pingel an!
pingelt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + pingeln