an­han­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈanˌhaŋn̩/
Verb
Sülven: an·han·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
achtern an wat ranmaken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anhangen
PPP:
anhungen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hang an
du hangst an
he/se/dat hangt an
wi hangt an
ji hangt an
se hangt an
Vergangen Tiet:
ik hüng an
du hüngst an
he/se/dat hüng an
wi hüngen an
ji hüngen an
se hüngen an
Perfekt:
ik heff anhungen
du hest anhungen
he/se/dat hett anhungen
wi hebbt anhungen
ji hebbt anhungen
se hebbt anhungen
Kunjunktiv:
ik hüng an
du hüngst an
he/se/dat hüng an
wi hüngen an
ji hüngen an
se hüngen an
Imperativ:
hang an!
hangt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + hangen