dör­kö­nen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈdœ͡ɐˌkøːn̩/
Verb
Sülven: dör·kö·nen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dörkönen
PPP:
dörkunnt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kann dör
du kannst dör
he/se/dat kann dör
wi köönt dör
ji köönt dör
se köönt dör
Vergangen Tiet:
ik kunn dör
du kunnst dör
he/se/dat kunn dör
wi kunnen dör
ji kunnen dör
se kunnen dör
Perfekt:
ik heff dörkunnt
du hest dörkunnt
he/se/dat hett dörkunnt
wi hebbt dörkunnt
ji hebbt dörkunnt
se hebbt dörkunnt
Kunjunktiv:
ik kunn dör
du kunnst dör
he/se/dat kunn dör
wi kunnen dör
ji kunnen dör
se kunnen dör
Imperativ:
köön dör!
köönt dör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dör + könen