dör­kö­nen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈdœ͡ɐˌkøːn̩/
Verb
Silbentrennung: dör·kö·nen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dörkönen
Partizip Perfekt:
dörkunnt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kann dör
du kannst dör
he/se/dat kann dör
wi köönt dör
ji köönt dör
se köönt dör
Imperfekt:
ik kunn dör
du kunnst dör
he/se/dat kunn dör
wi kunnen dör
ji kunnen dör
se kunnen dör
Perfekt:
ik heff dörkunnt
du hest dörkunnt
he/se/dat hett dörkunnt
wi hebbt dörkunnt
ji hebbt dörkunnt
se hebbt dörkunnt
Konjunktiv:
ik kunn dör
du kunnst dör
he/se/dat kunn dör
wi kunnen dör
ji kunnen dör
se kunnen dör
Imperativ:
köön dör!
köönt dör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: dör + könen