fu­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈfʊkn̩/
Verb
Sülven: fu·cken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
fu­cken
PPP:
fu­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fuck
du fu­ckst
he/se/dat fu­ckt
wi fu­ckt
ji fu­ckt
se fu­ckt
Vergangen Tiet:
ik fuck
du fu­ckst
he/se/dat fuck
wi fu­cken
ji fu­cken
se fu­cken
Perfekt:
ik heff fu­ckt
du hest fu­ckt
he/se/dat hett fu­ckt
wi hebbt fu­ckt
ji hebbt fu­ckt
se hebbt fu­ckt
Kunjunktiv:
ik fuck
du fu­ckst
he/se/dat fuck
wi fu­cken
ji fu­cken
se fu­cken
Imperativ:
fuck!
fu­ckt!

Etymologie:

Woort afleidt von: fuck