raffal­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾafˌfaln̩/
Verb
Sülven: raf·fal·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
na ünnen fallen
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
raffal­len
PPP:
rafful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fall raf
du fall­st raf
he/se/dat fall­t raf
wi fall­t raf
ji fall­t raf
se fall­t raf
Vergangen Tiet:
ik füll raf
du füll­st raf
he/se/dat füll raf
wi fül­len raf
ji fül­len raf
se fül­len raf
Perfekt:
ik bün rafful­len
du büst rafful­len
he/se/dat is rafful­len
wi sünd rafful­len
ji sünd rafful­len
se sünd rafful­len
Kunjunktiv:
ik füll raf
du füll­st raf
he/se/dat füll raf
wi fül­len raf
ji fül­len raf
se fül­len raf
Imperativ:
fall raf!
fall­t raf!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: raf + fallen