an­bra­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌbɾɔːdn̩/
Verb
Sülven: an·bra·den
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­bra­den
PPP:
an­braadt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik braad an
du braadst an
he/se/dat braadt an
wi braadt an
ji braadt an
se braadt an
Vergangen Tiet:
ik braad an
du braadst an
he/se/dat braad an
wi bra­den an
ji bra­den an
se bra­den an
Perfekt:
ik heff an­braadt
du hest an­braadt
he/se/dat hett an­braadt
wi hebbt an­braadt
ji hebbt an­braadt
se hebbt an­braadt
Kunjunktiv:
ik braad an
du braadst an
he/se/dat braad an
wi bra­den an
ji bra­den an
se bra­den an
Imperativ:
braad an!
braadt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + braden