na­brin­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈnɔːˌbɾɪnɡn̩/
Verb
Sülven: na·brin·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
nabringen
PPP:
nabröcht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bring na
du bringst na
he/se/dat bringt na
wi bringt na
ji bringt na
se bringt na
Vergangen Tiet:
ik bröch na
du bröchst na
he/se/dat bröch na
wi bröchen na
ji bröchen na
se bröchen na
Perfekt:
ik heff nabröcht
du hest nabröcht
he/se/dat hett nabröcht
wi hebbt nabröcht
ji hebbt nabröcht
se hebbt nabröcht
Kunjunktiv:
ik bröch na
du bröchst na
he/se/dat bröch na
wi bröchen na
ji bröchen na
se bröchen na
Imperativ:
bring na!
bringt na!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: na + bringen