Brandgill op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbɾantˌɡɪl/ 🔊︎
Substantiv
Sülven: Brand·gill
Plural: Brandgil­len f de Brandgill
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Versekerung gegen Füür

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Brand + Gill