ut­deh­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌdɛːn̩/
Verb
Sülven: ut·deh·nen
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­deh­nen
PPP:
ut­dehnt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik dehn ut
du dehnst ut
he/se/dat dehnt ut
wi dehnt ut
ji dehnt ut
se dehnt ut
Vergangen Tiet:
ik dehn ut
du dehnst ut
he/se/dat dehn ut
wi deh­nen ut
ji deh­nen ut
se deh­nen ut
Perfekt:
ik heff ut­dehnt
du hest ut­dehnt
he/se/dat hett ut­dehnt
wi hebbt ut­dehnt
ji hebbt ut­dehnt
se hebbt ut­dehnt
Kunjunktiv:
ik dehn ut
du dehnst ut
he/se/dat dehn ut
wi deh­nen ut
ji deh­nen ut
se deh­nen ut
Imperativ:
dehn ut!
dehnt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + dehnen