rüm­sprin­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ɾˈʏmˌspɾɪŋn̩/
Verb
Sülven: rüm·sprin·gen
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rüm­sprin­gen
PPP:
rüm­sprun­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sprin­g rüm
du sprin­gst rüm
he/se/dat sprin­gt rüm
wi sprin­gt rüm
ji sprin­gt rüm
se sprin­gt rüm
Vergangen Tiet:
ik sprün­g rüm
du sprün­gst rüm
he/se/dat sprün­g rüm
wi sprün­gen rüm
ji sprün­gen rüm
se sprün­gen rüm
Perfekt:
ik bün rüm­sprun­gen
du büst rüm­sprun­gen
he/se/dat is rüm­sprun­gen
wi sünd rüm­sprun­gen
ji sünd rüm­sprun­gen
se sünd rüm­sprun­gen
Kunjunktiv:
ik sprün­g rüm
du sprün­gst rüm
he/se/dat sprün­g rüm
wi sprün­gen rüm
ji sprün­gen rüm
se sprün­gen rüm
Imperativ:
sprin­g rüm!
sprin­gt rüm!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rüm + springen