spring­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈspɾɪŋn̩/
Verb
Sülven: spring·en
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
jumpen
engelsch:
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Mi is dat Glas ümfullen un dat is sprungen.

Verbformen:

Infinitiv:
spring­en
PPP:
sprung­en
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik spring­
du spring­st
he/se/dat spring­t
wi spring­t
ji spring­t
se spring­t
Vergangen Tiet:
ik sprüng­
du sprüng­st
he/se/dat sprüng­
wi sprüng­en
ji sprüng­en
se sprüng­en
Perfekt:
ik heff sprung­en
du hest sprung­en
he/se/dat hett sprung­en
wi hebbt sprung­en
ji hebbt sprung­en
se hebbt sprung­en
Kunjunktiv:
ik sprüng­
du sprüng­st
he/se/dat sprüng­
wi sprüng­en
ji sprüng­en
se sprüng­en
Imperativ:
spring­!
spring­t!