an­bal­lern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌba·lɐn/
Verb
Sülven: an·bal·lern
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:
Bispelen:
Wat ballerst du denn so an de Döör an?
[2]
Randwoortschatt
Bispelen:
Den heff ik schöön anballert.

Verbformen:

Infinitiv:
an­bal­lern
PPP:
an­bal­lert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bal­ler an
du bal­lerst an
he/se/dat bal­lert an
wi bal­lert an
ji bal­lert an
se bal­lert an
Vergangen Tiet:
ik bal­ler an
du bal­lerst an
he/se/dat bal­ler an
wi bal­lern an
ji bal­lern an
se bal­lern an
Perfekt:
ik heff an­bal­lert
du hest an­bal­lert
he/se/dat hett an­bal­lert
wi hebbt an­bal­lert
ji hebbt an­bal­lert
se hebbt an­bal­lert
Kunjunktiv:
ik bal­ler an
du bal­lerst an
he/se/dat bal­ler an
wi bal­lern an
ji bal­lern an
se bal­lern an
Imperativ:
bal­ler an!
bal­lert an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + ballern