schum­meln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃʊ·məln/
Verb
Sülven: schum·meln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schum­meln
PPP:
schum­melt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schum­mel
du schum­melst
he/se/dat schum­melt
wi schum­melt
ji schum­melt
se schum­melt
Vergangen Tiet:
ik schum­mel
du schum­melst
he/se/dat schum­mel
wi schum­meln
ji schum­meln
se schum­meln
Perfekt:
ik heff schum­melt
du hest schum­melt
he/se/dat hett schum­melt
wi hebbt schum­melt
ji hebbt schum­melt
se hebbt schum­melt
Kunjunktiv:
ik schum­mel
du schum­melst
he/se/dat schum­mel
wi schum­meln
ji schum­meln
se schum­meln
Imperativ:
schum­mel!
schum­melt!