Arf­ten­bree op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈa͡ɐftn̩ˌbɾɛː/
Substantiv
Sülven: Arf·ten·bree
Kummt nich in’n Plural vör m de Arf­ten­bree
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Arft + Bree