quub­beln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈkvʊ·bəln/
Verb
Sülven: quub·beln
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
De Pudding quubbelt un wubbelt so fein!

Verbformen:

Infinitiv:
quubbeln
PPP:
quubbelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik quubbel
du quubbelst
he/se/dat quubbelt
wi quubbelt
ji quubbelt
se quubbelt
Vergangen Tiet:
ik quubbel
du quubbelst
he/se/dat quubbel
wi quubbeln
ji quubbeln
se quubbeln
Perfekt:
ik heff quubbelt
du hest quubbelt
he/se/dat hett quubbelt
wi hebbt quubbelt
ji hebbt quubbelt
se hebbt quubbelt
Kunjunktiv:
ik quubbel
du quubbelst
he/se/dat quubbel
wi quubbeln
ji quubbeln
se quubbeln
Imperativ:
quubbel!
quubbelt!

Etymologie:

Woort afleidt von: Quubbel