schröp­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɾœpm̩/
Verb
Sülven: schröp·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit Schröppköpp behanneln
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schröp­pen
PPP:
schröp­pt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schröpp
du schröp­pst
he/se/dat schröp­pt
wi schröp­pt
ji schröp­pt
se schröp­pt
Vergangen Tiet:
ik schröpp
du schröp­pst
he/se/dat schröpp
wi schröp­pen
ji schröp­pen
se schröp­pen
Perfekt:
ik heff schröp­pt
du hest schröp­pt
he/se/dat hett schröp­pt
wi hebbt schröp­pt
ji hebbt schröp­pt
se hebbt schröp­pt
Kunjunktiv:
ik schröpp
du schröp­pst
he/se/dat schröpp
wi schröp­pen
ji schröp­pen
se schröp­pen
Imperativ:
schröpp!
schröp­pt!