kan­die­deln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /kanˈdiː·dəln/
Verb
Sülven: kan·die·deln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kandiedeln
PPP:
kandiedelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kandiedel
du kandiedelst
he/se/dat kandiedelt
wi kandiedelt
ji kandiedelt
se kandiedelt
Vergangen Tiet:
ik kandiedel
du kandiedelst
he/se/dat kandiedel
wi kandiedeln
ji kandiedeln
se kandiedeln
Perfekt:
ik heff kandiedelt
du hest kandiedelt
he/se/dat hett kandiedelt
wi hebbt kandiedelt
ji hebbt kandiedelt
se hebbt kandiedelt
Kunjunktiv:
ik kandiedel
du kandiedelst
he/se/dat kandiedel
wi kandiedeln
ji kandiedeln
se kandiedeln
Imperativ:
kandiedel!
kandiedelt!

Etymologie:

Woort afleidt von: kandiedel