Rap­pel­kopp op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɾa·pəlˌkɔp/
Substantiv
Sülven: Rap·pel·kopp
Plural: Rappelköpp m de Rap­pel­kopp
[1]
Opbowoortschatt
Figurativ
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Rappel + Kopp