Rab­bi­ner op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɾa·bɪ·nɐ/
Substantiv
Sülven: Rab·bi·ner
Plural: Rabbiners m de Rab­bi­ner
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
jüüdsch Schriftgelehrten
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: -er