Waalrie­dersch op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɔːlˌɾiː·dɐʃ/
Substantiv
Sülven: Waal·rie·der·sch
Plural: Waalrie­derschen f de Waalrie­dersch
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mytholoogsch Figur, ♀ Form von en Waalrieder

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Waalrieder + -sch