Hell­jä­ger op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈhɛlˌjɛː·ɡɐ/
Substantiv
Sülven: Hell·jä·ger
Kummt nich in’n Plural vör m de Hell­jä­ger
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: Jäger